اِيشْ عَلَيَّامِنّي

WOODSTOCK 1969

 44,00

Açıklama

128 sayfa
13,5×19,5
SINIRLI STOK.

Şu son birkaç yıldır “hareket” ile “topluluk”, “sol” ile “son moda akımlar”, “sokağın” dünyası ile “medya” dünyası arasında top çeviriyorum. Bu güçleri kafamda daha ne kadar dengede tutabilirim emin değilim.

WOODSTOCK ÜLKESİNDEN tükenmiş, dağılmış halde, kan revan içinde çıktım (Woodstock 1969 Ağustos sonunda, bu satırlardan iki gün öncesi bitti). Muhteşem bir deneyim yaşattı, öte yandan tam bir kültür devrimcisi olduğumu daha berrak bir şekilde görebilmemi sağladı – ne bir kültürel milliyetçiyim (zira bu anlayış bana hiç gelmeyen “hip kapitalizm”le kucak kucağadır); ne de bir politik devrimciyim. Politik devrim insanları kendi devrimlerini yaratmak yerine diğer devrimleri desteklemeye sevk eder. Kültürel devrim, insanları diğer insanların yapıp ettiklerine dair ahkâm kesip durmak yerine kendi yaşam tarzları ve eylemlerini değiştirmeye yönlendirir. Kültürel yaklaşım kanun tanımaz kişiler yaratırken, siyaset organizatörler üretir.

Kuşkusuz burada benimle yakın çizgideki devrimcilere, özellikle de yaygın kanıyla “Yeni Sol” diye tanımlananlara birazcık kafa göz girilecekse, bu sadece özgür fikir alışverişi ve bugünlerde cereyan eden köklü devrimdeki akıcılık ve çelişkileri biraz olsun kavramak adına yapılacak. Güzelliğini Catskill dağlarındaki Beyaz Göl’ün kıyılarında [Woodstock konserinin yapıldığı yerde] bir anlığına da olsa bize sunan yeni ÜLKENİN inşası ve savunmasıyla ilgilenen bir kültür devrimcisine dönüştüğümü rahatlıkla söyleyebilirim.

Chicago’da mahkeme salonuna girdiğimde (Chicago’daki Demokrat Parti Seçim Kongresi’nde kargaşa yaratmaya yönelik tertip kurmakla suçlanan Chicago Yedilisinin [Chicago Yedilisi: Abbie Hoffman, Jerry Rubin, David Dellinger, Tom Hayden, Rennie Davis, John Fronies, Lee Weiner -Ç.n.] davası 24 Eylül 1969’da başladı) Ulusal Kurtuluş Cephesi’ni desteklediğim için değil -ki destekliyorum- saçlarım uzun olduğu için yargılanmak istiyorum. Siyahlara Özgürlük Hareketi’ni desteklediğim için değil, esrar içtiğim için. Kapitalist sisteme karşı olduğum için değil de, mülkiyet götümü yesin diye düşündüğüm için. Öğrencilerin gücüne inandığım için değil de okulların yıkılması gerektiğine inandığım için. Şirket kapitalizmine karşı olduğumdan değil de insanlar ne sikim yapmak istiyorlarsa yapmaları gerektiğine inandığımdan ve işçi sınıfını örgütlemek istediğimden değil de çocukların ana-babalarını öldürmesi gerektiğini düşündüğümden. Son olarak, kıyak zaman geçirdiğim ve ciddi biri olmadığım için yargılanmak istiyorum. Vietnam’a, ırkçılığa ve emperyalizme kızgınlık duymuyorum. Haliyle, bütün bu boklara karşıyım ama dostlarım esrardan dolayı hapse tıkıldığından, saçım uzun diye polislerin beni sokakta durdurmasından dolayı hakkaten burnumdan soludum. Komplo kurmaktan dolayı suçluyum, tamam. İçinde canımız ne bok çekerse yapabildiğimiz özgürleştirilmiş bir alan yaratmaktan suçluyum. WOODSTOCK ÜLKESİNİ dünyanın dikkatine sunulmasına yardım etmekten suçluyum. Siktiğimin bunak ABD yönetimini devirmeye kalkışmaktan suçluyum. “Sadece yapmam gerekeni yapıyorum,” dediğimde ne kastettiğimi bilmenizi istedim.
Bu kadar zırvalık yeter! Cigaranızı yakın, içinize çekin ve bir sonraki şarkıya geçin.